Archive for the 'real life' Category

silence.

Posted by meneertje Confituur on 18 2009 | real life

Komend weekend is het zover. Ik trek me vanaf vrijdagavond terug op een afgelegen landgoed en zal er maandagochtend pas weer vertrekken. Een grachtengordel zal me heel die periode scheiden van de rest van de wereld. Enkel een stevige stenen brug verbindt mijn stille wereld met het normale leven. Hekwerk binnen de watergreppel en eens daar voorbij een bos waarin je uren kan verdwalen. Maar zover zal het niet komen. Want ik ben er al meer geweest en vind dus al blindelings mijn weg naar het statige kloostergebouw dat zich tussen het gebladerte verschuilt. Op zoek naar stilte zal ik er in een kamer 3 nachten lang wegdromen. Een basic kamertje met enkel het hoogstnoodzakelijke. Sfeervol licht en lekker warm. Zachte kleurtinten en een ondergrond waar je heerlijk met je blote voeten op kan rusten. Drie keer per dag eten zoals alleen een gezond mens het eet. En minstens een aantal uur nadenken, het hoofd leegmaken of diep mijmeren en ideeën uitwisselen met een aantal zielsverwanten. Ik kijk er al naar uit. Tijd voor mezelf maken en met anderen kalm samenleven. Niets moeten en zeker weten dat er niets méér is dan dit weekend. Niets meer dan hetgeen we woord voor woord uitwisselen of aflezen uit elkaars lichaamstaal. Om terug te blikken op een jaar. Om vooruit te gaan, dag per dag. En niet na te denken over wat komt. Om te proberen te begrijpen waarom zo veel zo ingewikkeld was terwijl evenveel zo makkelijk is.

1 comment for now

kleine ode.

Posted by meneertje Confituur on 08 2009 | real life

Hannelore Bedert schreef en zingt het waarachtige ‘kleine ode’:

Dit is een lied
Dit is een ode
Aan jouw ongeduld
Aan jouw komen en jouw gaan
Je beloftes en je woorden
Dit is een ode aan mezelf
Aan mijn idioot vertrouwen
En aan mijn engelengeduld
Aan mijn blindelings volgen
Zonder denken, zonder weten
Ik heb wat groen achter mijn oren
Ik heb wat taal zonder gevoel
En op het meeste van mijn dagen
Weet ik niet wat ik bedoel
En ik heb waarschijnlijk ook wat teveel lijken in mijn kast
Maar hou mij vast
Dit is haat, dit is verlangen
Dit is alles wat niet mag
Dit is nu en nog wat langer
Dit is het einde van de dag
Dit is slapen zonder rust
Dit is het beest onder mijn bed
Dit is buigen voor een ander
Wanneer ik schaakmat ben gezet
Ik heb wat groen achter mijn oren
Ik heb wat taal zonder gevoel
En op het meeste van mijn dagen
Weet ik niet wat ik bedoel
En ik heb waarschijnlijk ook wat teveel lijken in mijn kast
Maar hou mij vast
Dit is een lied
Dit is een ode
En het is wat korter dan normaal
Dit is een lied
Over u en mij
Dit is het eind van ons verhaal

no comments for now

toeval.

Posted by meneertje Confituur on 07 2009 | real life

Toeval zoals boeken plots een stukje van je eigen leven in beeld brengen…

Gelezen in het schitterende ‘Kit met peren’ van Nele Reymen:

‘Zou je me liever nooit gekend hebben dan me wel gekend te hebben?’

‘Zou je liever niet van me gehouden hebben dan wel?’ vraagt hij dan.
Ik zwijg, maar hij lijkt niet te wachten op mijn antwoord.
‘Zou je me op dit moment willen zien, of liever niet?’

‘Liever niet’, zeg ik. Ik probeer geen twijfel in mijn stem te leggen, maar voel die wel in mijn hoofd.

‘Ik wilde dat ik niet van je gehouden had’, zegt hij dan.
Hij legt zijn hand op mijn schouder, wat warm aanvoelt.
‘Ik wilde dat ik niet van je hield, dan wist ik niet hoe het voelde om je te verliezen’, gaat hij verder.

‘Het zou niet gaan, hé?’

‘Ik denk het niet, nee’, zeg ik.

‘Ik had het wel graag gewild.’
‘Ik ook.’
‘Ik hou nog steed van je.’
‘Ik hou ook van jou.’

no comments for now

dansen.

Posted by meneertje Confituur on 07 2009 | real life

Af en toe feesten om de uitzichtloosheid van de leegte te vieren kan goed doen… en zeker dan met toppers als

Walking On A Dream van Empire of the Sun


Steve Mac met Paddy’s Revenge


The All American Rejects en Gives you hell


no comments for now

intergalactic

Posted by meneertje Confituur on 12 2009 | real life

Heerlijk deuntje gebaseerd op een topper van vroeger, nu door Timmy Vegas en Bad Laydee: Another Dimension…


no comments for now

discobitch

Posted by meneertje Confituur on 11 2009 | real life

Heerlijk frenchy, nieuw nummertje: Discobitch met C’est beau la bourgeoisie. Wedden dat het Peter Van De Veire himself is die dit nummer in de playlist van MNM heeft doen belanden…


En Say Aha is dan weer een erg dansbaar nummertje van Santogold dat binnenkort de hitparades zal bestormen:


no comments for now

dance wiv me.

Posted by meneertje Confituur on 05 2009 | real life

Calvin Harris is in de UK too hot. Bij ons is hij nog niet echt tot in de hoogste Ultratop-regionen geraakt. Maar nu MNM de nieuwe van Dizzee Rascal grijsdraait waarin de vrolijke Engelsman te horen en zien is, kan het alleen maar het moment suprème worden… Dance wiv me!


Hoewel de sound en graphics helemaal anders doen vermoeden, is dit weldegelijk helemaal van nu: He Doesn’t Know Why van Fleet Foxes… Heerlijke meezinger voor bij een knapperend haardvuur, ver weg van de koude wind die over de sneeuw waait.


no comments for now

theewereld.

Posted by meneertje Confituur on Dec 28 2008 | real life

hutstoff119.jpg

Ook als we in onze koude, natte belgenlandje blijven, willen we het buitenland proeven. En daarom introduceren ze bij Pickwick nu hun Moments-reeks. De nieuwe verpakking van deze theecollectie is erg handig. Bovendien doen ze ons watertanden bij rijke smaken als Turkish Apple (met appel en vanille) en Minty Morocco (met munt, kaneel en zoethout). Ook nog zeker verwacht: Indian Spices… benieuwd wat we ons daarbij moeten voorstellen. En zouden ze ook dat leuke mini-theeglaasje binnenkort te koop aanbieden?

no comments for now

Terug.

Posted by meneertje Confituur on Dec 22 2008 | real life

Het is al een hele tijd stil geweest rond haar.
Op de duur ga je het immers normaal vinden.
Zoals zij liefdevol door haar haren streelt, je zachtjes mee op haar warme dekentje tegen zich aan drukt.
Zoals zij vol gevoel mijn korte haren beroert. Ontroert en een spinnend kattengevoel in me naarboven brengt.
Die avond trekt ze haar mooiste feestkleed aan. Even kijk ik in het rond, op zoek naar de koets die uitrijdt naar een koninklijk bal.
Maar die is nergens te bespeuren. Zij lijkt er zelf ook niet naar op zoek.
Haar ogen die me viseren. Ik, zoals ik er nu sta in kledij die er net wat nieuwer en mooier uitziet dan mijn standaard uitgaanstenue.
In de hoop dat ik zo niet alleen gelukkig bij haar ben en me goed voel, maar dat dat er zo ook uitziet.
Benieuwd naar hoe zij mij ziet. Ik, altijd verlangend naar aandacht. Ziek van de eigenwaan en vol onwetendheid over haar perceptie van mij.
Onrustig over wanneer ik dit perfecte moment kan verliezen. In een zeldzaam helder moment beseffend dat het daarom net een moment is.
Een fantastisch moment dat niet noodzakelijk een eindpunt heeft. Al meer dan 9 maanden niet. Enkel pauzes binnen dat moment dat het wat rustiger is, maar nooit helemaal windstil.
Het zonder haar zijn, doet pijn. Als ik denk aan hoe mooi het samen-zijn is en hoe dat even niet is.
Ze schrijdt over de dansvloer en de bewonderende blikken doen blozen.
Telkens als ik met haar arm in arm sta is er het besef en onbegrip over haar keuze voor mij. Gevoelens die vervagen door de spetters die gonzend heen-en-weer botsen tussen onze pupillen. Die heerlijk geurend het stukje vlees tussen neus en mond verwennen.
Op zo’n pauze binnen het moment, met de ogen dicht, komt die heerlijke geur verlangend vanuit de kleinste hersencelletjes terug naar beneden.
Tintelend beweegt het zich rondom rond in mijn lichaam tot het berustend mijn hart weer doet klepperen.
En zo staan we daar dicht tegen elkaar. Katachtig kopjes die naar likjes neigen.
De dunne stof omgeeft de lijnen van haar lichaam en waaiert af en toe lichtjes open.
Begerige, jaloerse blikken zie ik niet in de roes van het moment. Al weet ik dat ze er zijn en dus steekt af en toe dat angstvlammetje weer wat de kop op.
Maar nu nooit voor lang.
Zoals ik rustig naast haar kan zitten en zwijgend zotte woordjes kan uitkramen. Die zij lacherig of net serieus waarde geeft.
Of de keren dat het er net serieus aan toegaat en de snijdende gevoelens die in mijn diepste zelf blijven steken door haar naar buiten worden getrokken en gezogen. Heerlijk eerlijk onze woorden in een weegschaal gelegd worden en uiteindelijk evenwicht bereiken. Of overhellen naar één kant en ons bij dit besef tuimelend weer in de gezamenlijke gevoelswereld doen belanden.
Gelukkig dat ik me geliefd mag voelen. En dat ik een eenheidsgevoel, verlangen en vurige passie voel voor een medemeisje. Wederhelftje, puzzelstukje van één in de miljarden.

1 comment for now

kerst shrek.

Posted by meneertje Confituur on Dec 22 2008 | real life

Niet vergeten te bekijken: Shrek The Halls. Een speciale kerst-tv-film van Shrek die nooit in de cinema te zien was, maar wel de moeite zou zijn… 25 december 2008, op vtm.


no comments for now

Next »