besef.
Het is hier stilletjes. Op de live uitreiking van de blogawards kreeg ik dan ook geregeld te horen of het goed met me gaat. Het is fijn te weten dat mensen je blog volgen. Dat ze zelfs bezorgd zijn wanneer blijkt dat er minder op verschijnt. En telkens kon ik vol blijdschap hetzelfde antwoord geven. Het gaat immers heel goed met mij. De laatste postjes druipen van de geluksflodders. Kleintje wist me zelfs te vertellen dat ze zelf gelukkig wordt wanneer ze dat allemaal leest. Fijn! En met de weken die voorbijgaan keert stilaan het bewustzijn terug. De gevoelens worden hierdoor niet minder heftig. Integendeel. Wel komt er nog een besef bij. Het ligt niet enkel aan mezelf. Jarenlang bouwde ik de gedachte uit dat er iets mis met me moest zijn. Liefdesgevoelens wentelden geregeld in me rond, terwijl het rondom me steeds koel bleef. En nu is de tijd gekomen dat dit beeld stilletjes afbrokkelt. Ik kan weldegelijk dit soort gevoelens ook uiten. Het is zelfs leuk. Wel is het allemaal nog wat nieuw. Nu gaat dat allemaal makkelijk. Omdat er respons komt. Vorige keren was er meestal een zeker afduwen. Dan werd ik al snel ontmoedigd. Nu besef ik dat dat niet hoeft. De houding die je aanneemt moet gewoon levensecht zijn en van binnenuit komen. Als er niets gebeurt dan is het zo. Maar nu dus wel… en dan is het supermooi!