meneertje Confituur

Heerlijke single: La lettre van Renan Luce waardoor het meteen lente lijkt…

De nieuwe cd van Lady Linn & Her Magnificent Seven is uit! Alle nummers zijn voor te beluisteren op de gloednieuwe site. En op 12 april 2008 doen ze zelfs de dansvloer in De Roma herleven tijdens Radio Modern.

Wie kent ze niet, de overbekende comic-reeks. En dagelijks vind je er eentje online via comicspage.com.

I Thought it was over, de nieuwe single van The Feeling:

Dikwijls kon je hier persoonlijke postjes lezen. Mooie ervaringen, maar ook trieste episodes uit het leven: maar niet altijd helemaal zoals het was. Wel altijd gebaseerd op ervaringen, belevenissen en flarden uit het echte leven. En dat allemaal samengeklutst tot een nog mooier, leuker, droeviger, emotioneler postje. En net nu laat mijn schrijfinspiratie het afweten. Sinds 1 februari 2008 beleef ik de heftigste weken uit mijn leven. En dat betekent wel wat, als je weet dat ik al een televisiequiz-carrière achter de rug heb (1 week volop prijzen winnen op KETNET). Daarvoor was er al het bijna-trouwen met een prinsesje waarmee ik op de kleuterschool zat. Met Michel Follet mocht ik eens een hele dag in en rond de studio’s van Radio Donna rondhangen. Nadien maakte ik met JIM-tv in Sevilla X02 mee: een XBOX-event waarvoor een pretpark in de Spaanse stad voor 2 dagen werd omgebouwd tot een gigantisch lunapark met free booze, food en games. Tussendoor zijn er natuurlijk de optredens geweest. Als kind was ik bezig met het organiseren van echte televisieshows en ik speelde niet alleen met PLAYMOBIL, maar vormde onze zolder zelfs af en toe om tot een echt PLAYMOBIL-museum. Klinkt allemaal al behoorlijk heftig, zeg je? Vond ik ook. En toch is het dezer dagen allemaal nog net iets leuker, net iets plezanter, net iets nieuwer en net iets verrassender. Onverwacht, verwarrend, maar toffer dan alles tot nu toe. Het is allemaal zelfs zó top, dat de woorden wat achterblijven. Plots blijken de dromen, die ik al wel eens aan het scherm toevertrouwde, niets in vergelijking met de heerlijke wolkenwereld waarin ik momenteel verblijf. En dus laat ik het liever aan je verbeelding over. Alleen zo kan je je misschien inbeelden hoe mooi het momenteel in mijn hoofd is. Alleen zo hoef ik me niet beperkt te voelen door woorden bij het beschrijven van mijn ervaringen…

You can take my heart for a walk on the beach
You can take my heart for a little trip
You can take my heart very close to your heart
You can take my heart forever if you like

But not every heart belongs to any other
You and I
You and I are meant to be
I’m the one for you, You’re the one for me
You love me as much as I do
When you look at me and we’re skin to skin
I want you so
Please come in
And you love me more and more
And my love grows up with you
And you kiss me more and more
And I kiss you, too
And I kiss you, too

If I take your heart, I will cherish it every day
If I take your heart, I will heal these old wounds
If I take your heart, it’s to make it happy
If I take your heart, it’s forever close to mine

But not every heart belongs to any other
You and I
You and I are meant to be
I’m the one for you, You’re the one for me
You love me as much as I do
When you look at me and we’re skin to skin
I want you so
Please come in
And you love me more and more
And my love grows up with you
And you kiss me more and more
And I kiss you, too
And I kiss you, too

I don’t care, I don’t care
If I’m again carried away
If you swear, if you swear
To give me your heart in return

I don’t care, I don’t care
If I’m again carried away
If you swear, if you swear
To give me your heart in return
To give me your heart in return

Een roes. Het aftellen is er alleen maar erger op geworden. Ik wist al langer dat ik haar leuk vond. Heel leuk. Maar het was me nooit helemaal duidelijk waarom. Dat je jezelf goed voelt bij haar en helemaal jezelf kan zijn zonder een rolletje te spelen zijn uiteraard al twee prettigheden die ik had ontdekt. Maar het gaat dieper dan dat. Een enorm gevoel van mannelijkheid rolt soms over mijn gemoed als ik haar aanraak. Met één hand haar volgzame arm begeleidend of haar bovenlichaam liefdevol omarmend. Niet het gevoel van macho moeten zijn, maar wel het gevoel van geborgenheid mogen bieden, mezelf begeerd voelen en afsteken tegen haar pure, op-en-top-vrouwelijke elegantie. Anderzijds voel ik me soms helemaal kinds als ik bij haar ben (als verlengstuk van die mannelijkheid?). Speels, avontuurlijk, nieuwsgierig, plagerig en helemaal ’spannend’. Fantasie en dromerijen spoken door mijn hoofd als nooit tevoren. Opeens lijken kinderlijke verlangens naar de prinses op het witte paard en vriendschap met een filmster weer tot de mogelijkheden te behoren. Maar wat het leukst van al is, is dat het allemaal mag. Terwijl omstaanders bedenkelijk hun wenkbrauwen zouden fronsen, vindt zij het blijkbaar ok. We lijken mekaar constant te stimuleren. Alsof je een straalstroom bovenaan een windhoos toevoegt. Onze optrekkende mondhoeken en lachende ogen voeren in stilte ellenlange conversaties. En toch haalt ze meer woorden uit me naar boven dan ik doorheen mijn ganse leven al uitgesproken heb. Taboes en moeilijke vragen zijn er niet. Alle antwoorden liggen op het puntje van mijn tong en ze heeft ze er maar af te vissen. Zelf dingen aan mezelf mooi vinden omdat zij ze me heeft leren kennen. En alles tegelijk aan haar mooi vinden. De algemene contouren. Haar gedrag en innerlijke zelf. En alle details die aan haar te ontdekken zijn. Want de schoonheid zit in de details. Meer en meer. Een roes.

Heerlijk verleidelijke illustratie van Stijn Felix in de HUMO van deze week (dat slaapkamerinterieur, die sokken, die Converse-schoenen!). Doet me wat denken aan de tekenstijl van Jan Bosschaert.