lichtjes.
Ingeduffeld door de winterwarme lucht. Lichtjes euforisch begint mijn hart over te lopen, haar tegemoet. Aan de deur een kuis kusje op de wang. Haar ogen schitteren blij lantaarnlicht. Van de gesloten deur tot aan de zachte sofa. Weinig vragen, antwoorden honderduit. Het verhaal valt als puzzelstukjes in elkaar. Na onafscheidelijke gesprekken vul je elkaar aan. Woorden vloeien samen en vormen af en toe een samenzang van vrolijke echo’s. Hersenbaantjes beginnen gelijk te lopen en de meest modale woorden krijgen betekenis door gezamenlijke context. Muziek krijgt betekenis door ritmisch geneurie heel dichtbij. De tekst erboven lijkt toepasselijk geschreven en meesterlijk verwoord. Zij aan zij, hoofd lichtjes gekanteld op de schouder of neuzend snuffelen. Lichtjes hopeloos. Hopeloos plezier.