meneertje Confituur

Van Leona Lewis zullen we dit jaar nog wel meer gaan horen. Met Bleeding Love is de toon in elk geval al gezet…

Closed off from love
I didn’t need the pain
Once or twice was enough
And it was all in vain
Time starts to pass
Before you know it you’re frozen

Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
I keep bleeding
I keep, keep bleeding love
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love
You cut me open and I
Keep bleeding
Keep, keep bleeding love

En om ook uw dag helemaal goed te maken: Make My Day van de Oostenrijkse Waldeck (ook ooit gehoord in een commercial van Mercedes)…

Vogeltjes fluiten, als is de lente in het land.
Trein arriveert, vroeger dan op de borden vermeld.
Meisje lacht, geluk dat overvloeit.
Meisje lonkt, nieuwsgierigheid die overvloeit.
Warme croissants geuren, als is het station één grote bakkerij.
Goeiemorgen - morgen op de vloer, verspreidt het vrijdaggevoel van eiland naar eiland.

Een tijd geleden luchtte Veerle Dobbelaere nog haar hart in HUMO met een erg diepgaand interview. En deze week is het aan Katelijne Damen om haar ziel bloot te leggen in hetzelfde weekblad…

(…) Ik stel me wel vragen over mezelf: doe ik het wel zoals het hoort? Reageer ik wel juist? Maar da’s écht iets voor mij. (…)

(…) Als iemand me zegt dat ik mooi ben, kan ik dat werkelijk niet geloven. Niet dat het me vaak overkomt, hoor. Onlangs had ik me nog eens opgetut. ‘Schoon kleedje,’ zeggen ze dan. Wrong! Je hoopt dat iemand zegt: ‘Je ziet er zo goed uit in die outfit.’ (…)

(…) Ze zeggen: je moet van jezelf houden. Maar ik zou begot niet weten hoe dat moet. (…) Als een winkelbediende mij teruggeeft op tien euro terwijl ik er twintig heb gegeven, protesteer ik - want dat briefje is tastbaar. Maar in relaties met anderen… Als iemand mij kwaad maakt, voel ik dat vanbinnen, maar ik reageer nooit. Metéén springt de plomb in mijn hoofd, maar alles blijft zitten. Ik ben doodsbang dat mensen niet meer van me zullen houden als ik boos op ze word. Ik zal eens iets bekennen: ik denk dat ik pas van mezelf kan houden als iemand anders van mij houdt. (…)

(…) Vrienden zeggen: de man van je leven zal komen als je er niet meer mee bezig bent. Maar hoe doe je dat, er niet meer mee bezig zijn? Waarschijnlijk wil ik toch te graag. Da’s een kwalijke eigenschap van mij. Als ik iets vandaag mooi of leuk vind, wil ik het morgen wéér. (…)

(…) Ik ben ook te trots om iets te vragen. Ik neem altijd het initiatief om feestjes te organiseren, (…) Eigenlijk zou ik willen dat iemand anders dat dit keer eens aanbiedt, maar uit gewoonte kijkt iedereen naar mij. (…)

(…) Mensen houden niet van verdriet, dus ik hou dat binnen. (…)

(…) Ik wil rust. Niet het soort rust van achterover in de zetel liggen niksen, maar ik wil met mezelf kunnen leven. Eigenlijk zou ik gelukkig moeten zijn (…) Maar ik ben het niet. (…)

(…) Iederéén zou lief moeten zijn. (…) Ik héb een andere kant, hoor. Ik krijg zo vaak te horen dat ik lief ben dat ik soms denk: fuck lief! Scheur de kleren van mijn lijf, en penetreer mij godverdomme! (lacht) (…)

(…) Het klinkt misschien onnozel, maar als ik alleen ben, is het alsof ik niet besta. (…)

(…) Ik heb altijd gezegd: ik wil geen grote ster zijn, maar een kleintje dat héél hard flikkert. (…)

Proficiat aan Griet Op de Beeck die dit interview optekende.

Op zaterdag 1 maart 2008 worden om 14.00u de BLOGAWARDS uitgereikt in Love Lucy*, Antwerpen. Hippe locatie, een ideale kans om bekende en onbekende bloggers/bloglezers voor het eerst te zien of nog eens terug te zien… en natuurlijk prijzen!
Alle info en gratis inschrijven via http://www.bwards.be.

Van MIKA zijn we nog lang niet aan zijn laatste hitsingle toe, maar zoeter dan Lollipop kan het toch moeilijk worden…

Wim Helsen mocht gisterenavond op zijn heel eigen manier iets zeggen over de nieuwe dichtbundel van Bart Moeyaert. En dat deed hij dus met het gedicht van een andere auteur: Charles Bukowski. Uit Mockingbird Wish Me Luck las hij dit stuk voor:

my friend William is a fortunate man:
he lacks the imagination to suffer

blissful and delightful
as some guy
fucks his wife in the
bathroom.

Dit maar om op te werpen dat je nooit 100% gelukkig kan zijn heel je leven. Bij mensen die beweren dat ze dit wel kunnen, komt het gewoon door het feit dat ze de dingen die hen ongelukkig zouden maken niet zien en dus dom zijn. Als introductie tot de dichtbundel met de naam ‘Gedichten voor gelukkige mensen’ kan dit tellen, vind ik…
Genoten van Café Geluk (met Bart Moeyaert, Esmé Bos, Bart Voet en Bruno De Groote): nostalgische, dromerige muziekverhalen.
Bloggers gezien irl (vuur, Rik, Stefan, Ann en Babsie): stuk voor stuk toffe en gelukkige mensen.
Nagenoten van Raymond (2 meisjes op het strand) en van de dichtbundel zelf natuurlijk.

Adele is de nieuwe muzieksensatie in de UK. In haar eerste week kwam ze meteen binnen op nummer 2. Met Chasing Pavements scoort ze momenteel. Maar ook haar andere nummers zijn meer dan het beluisteren waard. Hieronder trouwens de betoverende lyrics van Daydreamer…

Daydreamer, sittin’ on the seat
Soaking up the sun he is a
Real lover, makin’ up the past and feeling up his girl like he’s never felt her figure before
A joy dropper
Looks good when he walks, he is the subject of their talk
He would be hard to chase, but good to catch and he could change the world with his hands behind his back, Oh’

But I will find him sittin’ on my doorstep
Waiting for the surprise
It will feel like he’s been there for hours
And I can tell he will be there for life
And I can tell he will be there for life

Combineer de kleuren en vormen van deze building

met de versierelementen uit deze designerwoning (en laat het teveel aan roze weg)

Die combinatie zou ik wel zien zitten…

De mailbox op het werk die het laat afweten. Vervelend. Al is de leuke bijkomstigheid dat het nieuwjaarsmeisje dan langskomt. Er zijn niet veel vrouwen in de it-wereld. Ook bij ons is het vooral een mannenwereld. Maar zij zit op de helpdesk. Even er langs lopen. Of ze misschien weet wat het probleem kan zijn. Dat ze het zich niet direct kan inbeelden en het met eigen ogen moet zien. Terug de lift in, richting mijn pc. Ik kruip erachter, zij volgt en kijkt vanop afstand toe. Of ik even opzij kan schuiven. Ze rijkt naar het toetsenbord. Haar vingers bewegen vloeiend over de letters. De rechterhand op de rug van de muis gaat gericht alle kanten uit. Nu is het mijn beurt om vanachter haar toe te kijken. Geconcentreerd staar ik naar het scherm, maar word afgeleid door de heerlijke geur die ze verspreidt en mijn richting uitjaagt door haar ritmische, handige bewegingen. Spijtig genoeg strandt ze aan de beperkingen van de computer. Het probleem lijkt een globaal probleem waar meerdere collega’s ook last van hebben. En dus laat ze me verontschuldigend achter, met enkel een tijdelijke work-around. Dat ze het gaat melden en wel weer contact opneemt als een uiteindelijke oplossing gevonden is. Dit klinkt als muziek in mijn oren. Al voel ik me nog wat verdoofd door hetgeen achter mijn neushaartjes is achtergebleven. Het heerlijke parfum is een combinatie van een bekende odeur, maar daarbij ook een heel specifieke ondertoon. Wanneer ze vertrokken is, ga ik terug aan het werk. Mijn vingers bewegen zich over de toetsen van het klavier. Wanneer ik even nadenk, leun ik voorover. Mijn kin ondersteund door de palm van mijn hand. Waarbij de toppen van mijn hand net onder mijn neus blijven hangen. Haar vertrek van vijf minuten geleden waaiert me vluchtig tegemoet. En dus typ ik opnieuw. Dit keer nog meer contact zoekend bij de toetsaanslagen. Alsof ik de geur die van haar vingers afvloeide probeer los te krijgen. Dwaas, vooral vanwege de korte bewaartijd. Stilaan vervaagt het geurpalet. Als bezeten, en tegelijk zo onopvallend mogelijk berust ik in hetgeen ik nog vanonder mijn afgebotte vingernagels mijn neusgaten in krijg. Het lijkt rechtstreeks mijn hersenen te bewerken. Met de ogen dicht komt meteen haar stem en beeld in me op. Tot ik weer bij de helpdesk moet aankloppen waarschijnlijk…

Maandag 21 januari 2008 stelt Bart Moeyaert om 20.30u zijn nieuwe dichtbundel voor in het Felixpakhuis te Antwerpen. Ik ga en heb nog een plaatsje over. Geïnteresseerden mogen een comment achterlaten of mailen naar jeroendecock(at)gmail(dot)com.