X.
Gisterenavond een Bart Somers’ke gedaan. “Ge bedoelt zo veel verschillende dingen tegelijk leiden, veel mensen toespreken en staatsbelangrijke zaken bespreken?” Nee, ik bedoel alleen naar de cinema gaan. Want zoals het in een standaard weekendkrant te lezen was, ging deze toppoliticus de avond voor de verkiezingen alleen naar de bioscoop. Ik had er gisteren ook even genoeg van en dus hoopte ik me te verliezen in de anonimiteit van een overvolle filmzaal. In deze koude eindejaarstijden kan het niet anders of het goedkope Bridget Jones gevoel bekruipt je. En dan valt het nog mee dat er geen mannelijke variant bestaat van deze hopeloze vrijgezellige meid. Of vergis ik mij? Na een dagje shoppen heb je wel even voldoende gelukzalige koppeltjes gezien. Als het even meezit blokkeren ze maar met z’n tweetjes een deel van de wandelgangen in het shoppingcenter. Als het tegenzit hangen daar uitpuilende cadeauzakken tussen. Soms joelen er nog wat kinderen van alle leeftijden rond die de grootouders dan weer weten te entertainen. En dus nam ik me voor om ’s avonds de ultieme wraak te nemen als ‘happy single’. Me een zitje kopen in het midden van een reeds overvolle zaal. En dan (nét voor de film aanvangt) me die plaats toeëigenen. Want meestal laat men -zelfs met genummerde plaatsen- in het midden nog één plaatsje vrij. Slimme koppels voorzien zich zo van hun eigen persoonlijke vestiaire en hopen meteen op wat privacy, van gevulde cinemastoel en popcorn-knisperende buur gescheiden. Maar die snode plannen zou ik als enkeltje vanavond dus wel net even in de war sturen. Mooeehahaaa! Reeds een uur op voorhand moest ik me bedwingen om niet mijn zorromaskertje voor te binden. Nog even de begintune van Ghooost-buuusters! meegepikt en dan met Born to be wild door de autoluidsprekers de straat uit. Tussen thuishaven en Metropolis kon ik ook al één heldendaad verrichten. Een oudje dat net voor mijn bumper wilde oversteken spaarde ik door wat af te remmen en van haar gezwindheid te genieten. Maar veel tijd om daarover na te mijmeren had ik niet. De betaalautomaat en die ene vrije zetel riepen. Vlot beweeg ik me naar mijn mooie plaatsje. Met een smile even wachten tot meneer de jassen en handtas van de zetel haalt. Meneer blijkt zelfs een bekende GUNK-gamer te zijn. Met een blonde deerne naast zich die het waarschijnlijk niet van tactisch inzicht moet hebben, maar ongetwijfeld wel voor een spelletje te vinden is. Tijdens de film kreeg meneer X een handmassage. Dat is tenminste hetgeen ik vermoed dat het was. Maar ik mag niet klagen. De handjes bleven in de lucht en buiten af en toe een goedkeurend kreuntje in mijn linkeroor heb ik van het gerenommeerde THX-geluid kunnen genieten. Genieten van dé vlaamse bioscoophit van 2007. Eén die in 2008 ongetwijfeld ook een schot in de roos van de dvd-verkoop zal zijn. Als u Ben X nog niet gezien hebt, moet u dat onverwijld op het lijstje met goede voornemens voor het nieuwe jaar zetten. Genoten van de film, met tranen in de ogen een cola’tje gaan nuttigen op de schoot van één van de elfjes in de enige echte Coca Cola Christmas truck. Om dan uit te bollen in de tropische salsageluiden van Axxes. Gini op de toog en mezelf rechtophoudend tegen een verdwaalde kruk. Wachtend op iemand die me de dansvloer optrekt en de zotste niet-salsa van mijn leven uit onze benen te schudden. Of toch maar niet. Voluit kiezen voor de pure, onvervalste Bridget. Terug naar huis, hetzelfde oude dametje van daarstraks ontwijkend. Dit keer op pad met een mannelijke metgezel die zelfs nog vlotter te been bleek. Uitgezakt met een zakje crispy mmm&M’s in de zetel, thuis voor de buis. Om na wat gezap te switchen naar romantische radio. Beseffend dat ik in het vervolg echt wel mijn zorromaskertje moet thuislaten wanneer ik er op uit trek… en dringend nood heb aan avontuur met z’n tweetjes.