realiteit.
Lucky Luke uit de Outback heeft de vrouw van zijn leven gevonden. En dankzij het puike knip-en-plakwerk van de televisiemakers bleef het ook in de finale aflevering tot op het eind twijfelen en nagelbijten. Terwijl Tine zich al lebberend een plaatsje naar de top leek te banen, moest Isabel de duimen leggen. Althans wanneer het op flirten aankwam. Isabel was het stilste meisje van de groep. Waar je je niet te veel bij moet voorstellen wanneer een groep kibbelende vrouwen in een andere biotoop wordt gedropt dan die waar ze zich het meest in thuis voelen. Outback Luke kreeg kansen in overvloed om de dames van spinnen, krokodillen, muggen en ander veelpotigs te redden. Maar Isabel wist zich als het sympathieke buurmeisje onopvallend overal tussendoor te bewegen, op hoge hakken en met pikante lingerie waar de wilde beesten ongetwijfeld door werden afgeschrikt. Meest romantische momenten tussen haar en Luke waren die waarin ze schoongeschrobd werd door de Australiër in een tobbe met ijskoud water. In the city kreeg ze dan weer een uitje met haar droomman cadeau. Als in een verloren gelopen Lost in Translation scène kusten ze elkaar daar in een wat verbleekt café met woonkamerinterieur. En toch werd ik tot op het laatste moment in de waan gehouden dat het Tine zou zijn waar hij elke dag avontuurtjes mee zou gaan beleven. Deze Inspecteur bij de politie getuigde voortdurend van liefde op het eerste gezicht. Ze leek er ook geen graten in te zien om haar job in België achter te laten en ze enkel nog te beleven tijdens spelletjes in de slaapkamer met handboeien en politie-uniform. Tijdens de opnames had ze een hele tijd in een Australisch ziekenhuis moeten verblijven om een vieze beenontsteking te bezweren. Terwijl de andere meisjes er alleen maar een goedverzonnen tactiek in zagen om Luke voor zich te winnen, leek het uiteindelijk toch in haar nadeel te hebben gespeeld. Maar ze wuifde haar liefde op het eerste gezicht uit en wenste hem en zijn nieuwe vriendinnetje een mooi vervolgverhaal toe. Zowaar een eind om een traantje bij weg te pinken. Ook de Expeditie van Mr Robinson was deze week aan zijn laatste aftelrijmpje toe. De misleiding scheerde ook bij deze reality weer hoge toppen. Muriel had eerder al complotten geïntroduceerd op het eiland, zo hadden we dat allemaal met eigen ogen gezien. Ze werd dan ook voortdurend geportretteerd als de vrouwelijke duivel en toch bleek zij uiteindelijk de uitverkorene om nog een laatste kans te krijgen en naar de halve finale te gaan. Door stemming van haar metgezellen en terwijl ze net daarvoor nog één van haar mede-eilandbewoners een serieuse krab (zoals in ’ik krab u met mijn nagels en snoep u tegelijk nog een stem af’ en dus niet zoals in ‘mmm, wat een lekkere krab komt er hier voorbijgerend’) had cadeau gedaan. Voor de rest konden er nog maar weinig verrassingen vanaf. In de laatste rechte lijn werd de eeuwige tweede, Willem, nog even een lesje bijgebracht. Dat hij altijd eerlijk moest zijn en dus ook wanneer je het hebt over iemand terwijl die erbij zit. Het ging er eigenlijk alleen maar over of hij nu beste maatjes was met Lieke of met Vinni. Eerst was het Lieke, oog-in-oog met Vinni koos hij plots kant voor Vinni om uiteindelijk bij het laatste kampvuur zich opnieuw te kunnen verzoenen met Lieke. Wijze lessen voor de oudste der familie Robinson. En voor ze hun ode aan ‘t Eiland samen bezongen en hun tocht terug naar huis inzetten, mocht Vinni nog even zijn winnaarsrol helemaal waarmaken. Om zo alle overblijvende Nederlanders uit het programma met lege handjes achter te laten. En zelf terug naar België te vertrekken met 50000 neuro’s voor een trouwfeest en ongetwijfeld ook een klein deeltje voor de Cliniclowns die hij kende via zijn goede vriend Peter Lorridon. Deze man is klaar voor het BV-schap. En nu bereid ik me voor op een nieuwe reeks van Wie is… de Mol?, vanaf donderdag 3 januari 2008 op Nederland 1.