hoogsensitief zeg ik u

Gepost door meneertje Confituur op 13/12/2007 | real life

Veerle Dobbelaere levert deze week in HUMO gewoonweg de handleiding die bij meneertje Confituur hoort…

(…) Misschien moet je op een gegeven moment kunnen denken: ‘Oké, this is as good as it gets.’ Ik moet dat toch een keer doen, neen? (…)

(…) Op momenten dat het heel slecht gaat en ik me rot voel, (…) staat dan een aandachtsmonstertje op, en als dat niet genoeg krijgt, zijn álle middelen goed. (…)

(…) ik voelde weer zo’n onrust opkomen (…) Ik heb efkes geluisterd en gevoeld: hé, maar dit (zoals het nu is) is goed. (…)

(…) Ik wil alles zo graag meteen oplossen, of toch minstens een beetje visionair zijn en weten hoe ik er over vijf jaar voorsta. (…)

(…) Ik wil de-mooiste-wandeling-van-mijn-leven maken, of het-beste-gesprek-aller-tijden voeren. Die honger zit er nog altijd. Die grote goesting in het algemeen. (…)

(…) Veel prikkels nodig hebben, hè, heel veel prikkels (…)

(…) En wat is er dan precies goed en niet goed? (…)

(…) Ik kan iets maar volhouden tot het voor mij op is. (…) nu moet ik stoppen, voordat het routine wordt en ik het een beetje ga uithangen. (…)

(…) Ik heb een enorm empathisch vermogen. Ik kan me goed in anderen inleven, en invoelen wat er met hen aan de hand is. (…) Ik begrijp vaak beter wat iemands probleem is dan hijzelf, en begin dan - meestal ongevraagd - te helpen. Ik voel dat als een soort plicht, omdat ik nu eenmaal dat talent heb, en omdat ik vind dat je een verantwoordelijkheid hebt jegens je talenten. Het probleem is dat ik soms zo intensief bezig was met anderen dat ik geen tijd meer had voor mezelf, en na zo’n vriendschap uitgeput achterbleef. (…)

(…) Wat goed is hè, zo’n bijna dierlijke alertheid voor gevaren, maar het zorgt ook voor extra stress en vermoeidheid en het maakt het moeilijk voor mij om tegen mezelf te kunnen zeggen: oké, rust nu maar. Ik moet iemand echt wel compleet vertrouwen voordat ik dat kan. (…)

(…) Daar krijg ik energie van. Dat is een manier van voor mezelf zorgen, even niet moeten meegaan in een ander. Even kunnen zeggen: dit is helemaal van mij. (…)