meneertje Confituur

Google zit al langer in het sociale netwerkwereldje. Maar met Orkut sleepten ze wel een erg ouderwets design mee. Daar komt nu heel binnenkort verandering in. En ook de telefoon gaan ze heel binnenkort helemaal herdefiniëren bij Google.

Momenteel zoek ik voor iemand een kot in Hoboken. Een tip voor een adresje? Laat het gerust weten via jeroendecock at gmail dot com. Hulp van mensen op Het Kiel wordt uiteraard ook altijd met veel dank aanvaard…

http://debutanten.hetpaleis.be/: HET PALEIS geeft debutanten alle kansen in Antwerpen.

Bolbezetting zou ik in elk geval wel eens irl willen zien…

Begin september gaat de tweede editie van de Via Via Borrel door. Voor zij die het vorige keer gemist hebben: dit is uw kans!

Er zijn dus nog mensen die ‘k zen zot van A echt menen zoals het er staat. Ik dacht al dat ik de enige was. Al deed de songtekst van Red Hot Chili Peppers natuurlijk iets vermoeden…

Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in

Als kleine jongen was ik al bijna getrouwd. Je weet wel. Hand in hand. Zij een prinsesje, elke dag. En ik op mijn beurt een prinsje van formaat. Maar op die leeftijd speelt er tegelijk zoiets van: ach, we hebben nog meer dan tijd genoeg. Klasgenootjes zijn jaloers en zoeken snel een eigen vriendinnetje. Ouders kijken het allemaal met lachende ogen aan. De tijd wordt weggelachen en de liefde ook. Voor je het weet, is het sprookje uit. Prinsesje ontmoet de witte prins. Het paard wordt ingeruild voor een uitgebouwd karretje dat de draak angst aanjaagt door zelf vuur te spuwen. Andere prinsesjes duiken op. Hun kroontje wordt alsmaar kleiner. Alleen hun invloed blijft. Van eentje kreeg ik de liefde voor het woord. Een ander leerde me de gouden, oude deuntjes te appreciëren. Elk heeft een stukje in mijn hart omgebouwd. En het volgende stukje ligt nu klaar. Daarstraks lichtte het alvast even op. Naast de werkvloer. Buiten de uren. Benieuwd of het vandaag nog even licht gaat geven…

Het is hier een hele tijd stil geweest. Vakantiesfeer zonder vakantie zou je kunnen zeggen. Maar toch is het -spijtig genoeg- de moment om het nog stiller te maken: voor David Boschmans.