February 25, 2010 0

lichtend

By in fantastisch

De hemel verkleurt.
Van donkerblauw gaat het naar grijzig.
Tot hij uiteindelijk uitdooft in een zwarte nachttint.
Hier en daar springen lantaarnpalen aarzelend aan.
Pinkend en nog roodgloeiend.
Ikzelf slenter van de ene lichtkegel naar de andere.
Het aantal lichtpunten wordt steeds kleiner.
Verder weg van de drukke binnenstad.
Waar enkel nog zwerfkatten op strooptocht gaan tussen afvalcontainers.
Tot ik aan de zwaarvergulde poort kom.
Erachter de enorme villa.
Met een monumentale deur die verwelkomend op een kier staat.
Alle ramen zijn verlicht en een loper van licht die me langs de deur toeschijnt.
Even reik ik naar de poort.
Het zware hangslot geeft niets mee.
Ik kan niet anders dan van hier kijken.
Hoe zij achter de ramen.
Doorheen heel de villa danst.
Voetje voor voetje.
Verdwijnt uit het ene venster om te verschijnen aan het volgende.
Tollend en alsof ze zweeft.
Hoe ik toekijk.
Tot de ochtend.
Tot het daglicht.
Tot het licht in de villa gedoofd wordt.
En de kier zich sluit.

Leave a Reply