February 19, 2010 0

mist

By in fantastisch

Er hangt een donkere, dicht mist.
In de ramen van mijn compartiment kijk ik mijzelf aan.
De trein maakt een zwaar pompend geluid.
Ik voel hoe de trekkracht van de locomotief nog lijkt te verhogen.
Schokkerig word ik tegen de bank gedrukt.
En dan zie ik iets door de ruit.
Op een afstand in de lucht pinkt een rood licht.
Hier en daar lichten overal zo’n rode oogjes op.
Afwisselend gaan ze aan of uit.
Allemaal volgens hun eigen hartslag.
In de verte wordt de mist gekleurd door fel neonlicht.
Rood en blauw lopen in elkaar over en vloeien samen in één groot gedempt lichtwaas.
De trein vertraagt en komt met een oorverdovend gepiep tot stilstand.
Enkel een perronboord duikt op uit de mist.
Iets breder dan een klassiek voetpad.
Want verderop op het perron wordt het terug donker.
Eerst denk ik nog dat het de mist is.
Zwarter dan ik mist ooit heb gekend.
Maar nu merk ik dat het een zwartgekalkte muur lijkt te zijn.
Zover ik links, rechts of naar boven kan kijken.
Overal diezelfde donkerte.

Leave a Reply