February 11, 2010 0

pech

By in dagelijks

Af en toe heb je zo van die momenten.
Dat het één na het ander.
Hoe je ook probeert.
Het één na het ander tegenwaait.
Met de kop in de wind.
IJskoud en gierend om de oren.
Vallend, slenterend, hotsend en botsend.
Tegenslag.
Als een granieten moker op een aambeeld dat niet meegeeft.
Tot plots.
Van het één op het ander moment.
Een zomerbriesje langs het zonlicht je richting uitkomt.
Enkel wat blutsen en builen achterlatend.
Helend via de kleuren van een regenboog.
Tot enkel nog een herinnering overblijft.
Aan pech, toeval en levenslessen.

Leave a Reply