April 13, 2010 0

rit

By in fantastisch

In de wagen.
Op weg naar huis.
Ik aan het stuur, zij naast me.
Dat het nog frisjes is.
En of de zetelverwarming op mag.
Ze vraagt het met een toon in haar stem die een licht alcoholpercentage verraadt.
Ze is nog vrolijker dan anders en de twinkeling in haar ogen is nog sterker dan gewoonlijk.
Ik schakel nog een versnelling hoger terwijl ik de oprit afrijd.
Drie vrije baanvakken lonken.
Ze reikt naar de radio en zapt tot een trager nummer de wagen vult.
Volumeknop naar rechts.
Drie blokjes en oren gevuld.
Ik laat me niet afleiden en kijk geconcentreerd naar de gestreepte lijnen op de weg.
Af en toe een blik in de achteruitkijkspiegels.
Op zoek naar witte lichtjes in de verte.
Maar ik zie niets.
Ik voel alleen haar hand.
Aan mijn schouder.
Aan mijn nek.
Hoe mijn nekhaartjes zich schrap zetten als haar hand zachtjes kneedt.
Een rilling die van boven tot onder gaat.
Tijdens een rit die van het feest naar huis gaat.

Leave a Reply