March 28, 2010 0

valentijn

By in dagelijks

Ik zit midden in een rijkelijk van wolken voorziene droom.
Het is bijna valentijn.
Eén of ander tijdschrift dat ik lees, heeft een actie lopen.
Ze bezorgen je valentijnswens op een origineel maar anoniem kaartje.
Verleidelijk om op in te gaan.
En dus stuur ik een wens naar het postadres van het magazine.
De naam en het adres van de bestemmelinge schrijf ik er met sierlijke hoofdletters bij.
De enveloppe verdwijnt in de rode, gapende mond van een zware postbus.
Twee weken later.
Valentijn.
Zij heeft het kaartje duidelijk gehad.
Er hangt een duidelijke spanning rond haar.
Ik merk hoe ze met haar vriendinnen er op los raadt.
Terwijl ik vanop een afstandje lachend toekijk, hoor ik namen noemen.
Dromen opstijgen.
En ik sta er bij en kijk ernaar.
Waarna de droomwolken verdwijnen.
En ik wakker word.
Zoveel jaar later.

Leave a Reply