March 7, 2010 0

ochtend

By in fantastisch

Ik word gewekt door een vroege vogel.
Vanop een tak ergens ver boven klinkt de roep van een merel.
Het antwoord klinkt van een paar bomen verder.
De geur van lentegras in mijn neus.
Met mijn hand duw ik wat bladeren weg die voor mijn ogen hangen.
De struik veert op en een lieveheersbeestje vliegt op.
Mezelf uitrekkend verdrijf ik de slaap uit mijn armen.
Daarna zoek ik de kracht terug in mijn benen.
Ik leun achteruit.
De rug rechtend tegen de verweerde schors van een dikke boom.
Vanuit een schone plas regenwater schep ik gretig.
Om de laatste slaaprestjes uit mijn ogen te plensen.
Ik vis een verse peer uit de knapzak die naast me ligt.
En wanneer ik het steeltje in de struiken spuw, trekt de villa weer mijn aandacht.
Daar is het meisje weer.
Ze opent de deur en sluit ze weer wanneer ze buiten staat.
Over de lange oprijlaan loopt ze naar de poort.
Hier en daar lijkt ze met haar rood-witte schoenen het grasperk af te lijnen.
En ondertussen likt ze aan een grote ronde lekstok.
Ze houdt hem in haar rechterhand en slaagt er in
om de poort enkel met haar linkerhand te openen.
Om ze ook weer achter haar te sluiten.
Wanneer ze dat gedaan heeft, kijkt ze even links en rechts.
Haar blik passeert slechts heel vluchtig langs de struiken waarachter ik zit.
En dan dendert er een zware SUV voorbij.
Met verduisterde ramen staat hij nu stil.
Op de grond daarachter zie ik enkel nog de tippen van haar schoenen.
Eerst twee, dan één en uiteindelijk is ook die verdwenen.
De wagen scheurt weg.
Laat me achter in een donkere, stinkende stofwolk.

Leave a Reply