March 4, 2010 0

de muur

By in fantastisch

Ik stap uit de trein.
Een moment nadat de deuren zich fluitend hebben geopend.
Links en rechts.
Uitkijken over het verduisterde perron.
Enkel verlicht door de waas van het blauw-rode neon.
Met mijn handen reik ik naar de zwarte muur.
De groffe natuursteen voelt koud aan.
Wanneer ik mijn handen terugtrek, laten ze een lichtergekleurde handdruk achter.
Eén die na een tijdje vanzelf weer wegtrekt.
De deuren van de trein klappen weer dicht.
Druk pompend komt de trein in beweging.
Verdwijnt uit het zicht.
En laat mij achter op het perron.
Geen ander levend wezen te zien.
Ik leun even met heel mijn lichaam achteruit.
Tegen de muur.
De steen voelt minder hard dan ik verwacht had.
Hij lijkt mee te geven, in te drukken.
Ik kom weer naar voor, weg van de muur.
Kijkend naar het donkere zwart zie ik nu mijn portret in de muur.
Een indruk die zachtjes maar onbetwistbaar vervaagt.
Tot er niets meer te zien is.
Behalve de muur.

Leave a Reply